Bu aldığım ilk mim Bizde mim furyasına katılmış olduk. En yakınımızdaki kitabın 187. sayfasından birşeyler yazıyoruz.. Başak ablam‘ın gönderdiği mim’i farkettim ve hemen yazıyorum..

Yakınlarımda ve okuduğum bir kitap olarak Dostoyevski’nin Suç ve Ceza’sından yazayım.. 187. sayfayı açıyoruz.

Sonya, başını kaldırıp bakmaya cesaret edemedi.Eğer bakabilseydi Duneçka’nın ona tebessüm etmekte olduğunu görecekti…

Ayrıca gerçekten etkileyici olarak düşündüğüm bu kitabın 131. sayfasının son paragrafında;

Bir idam mahkumu ölümünden bir dakika önce şöyle düşünmüş: Eğer yüksek bir yerde, bir kayanın üzerinde, iki ayağımın sığacağı kadar bir yer verseler ve deseler ki, “Çevrende okyanuslar, altında uçurumlar, korkunç bir yanlızlık içinde, böylece dikilmeye razımısın?”

Bütün samimiyetimle şu cevabı verirdim :
Evet razıyım ! Yeterki yaşayayım !… Ömür boyunca, binlerce yıl ayakta dursam bile yaşamaya razıyım.. Aman Allah’ım ! Ne yaman bir gerçek yaşamak, herşeye rağmen yaşamak arzusu..

Buradan sekopeko‘ya gitsin..